L1p37

Rules of the Pinyin (phonetics)<5>

อีกคำที่ใช้บ่อยคือ “不”(มีความหมายว่า “ไม่” หรือ “ไม่ใช่”) ซึ่งมีสองเสียงวรรณยุกต์:

A. เมื่อมันตามด้วยคำที่มีโทนเสียงแรก โทนเสียงที่สอง หรือโทนเสียงที่สาม มันจะออกเสียงเป็น “bù” (โทนเสียงที่สี่)

ตัวอย่างเช่น:

ไม่กิน -- bù chī (หมายถึง “ไม่กิน”)     

ไม่สามารถ -- bù néng (หมายถึง “ไม่สามารถ”)     

ไม่คิด -- bù xiǎng (หมายถึง “ไม่คิด”)     

B. เมื่อมันตามด้วยคำที่มีโทนที่สี่ จะออกเสียงเป็น “bú” (โทนที่สอง)

ตัวอย่างเช่น:

ไม่เป็นไร –- bú kè-qi (หมายถึง “ยินดี”)     

不怕 –- bú pà (meaning “not afraid”)